Maand: oktober 2017

De middenweg (een ode aan de herfst)

Een ode aan de middenweg. Aan saai en voorspelbaar. Aan niet warm, maar ook niet koud. Een ode aan de herfst. Met groene én bruine bladeren, met pannenkoeken én een bokbiertje, met regenbogen en regenbuien, en met plotselinge zonnige dagen.

Of het nu met mijn leeftijd te maken heeft of met de boeddhistische ‘middenweg’, ik ben de ‘tussen’ seizoenen steeds meer gaan waarderen. Terwijl ik de lente vroeger maar niets vond (dat zonnetje was leuk en aardig, maar wat had je eraan zonder zomervakantie?), en de herfst vooral zag als die vervelende tijd van het jaar waarin mijn ouders plotseling boswandelingen wilden maken, zijn dit nu mijn favoriete seizoenen.

Het heeft, natuurlijk, alles te maken met het gezinsleven. Als je je dagen doorbrengt met het meezeulen van een baby of peuter ontdek je al snel dat je dat beter trekt onder een vrolijk lentezonnetje dan onder de ziedend zomerzon.

Lesson learned

Ik kan me onze eerste zomervakantie met baby (half augustus, Toscane) nog goed voor de geest halen. Het zijn traumatische flarden van een herinnering: met een luiertas zeulen door Florence, zwetend een servetje wapperen boven het koortsige lijf van je baby,  teveel limoncello wegtikken. Sindsdien weet ik het. Je  kunt beter uit de buurt blijven van het extreme. Of dat nu gaat om een extreem weerstype of om Trump als extreme president; lesson learned.