Deze lichte, lieve en leuke schrijfoefening helpt je in (corona)crisistijd

Deze schrijfoefening over klein geluk helpt je in (corona)crisistijd!

Nieuwsbrieven. Ze zijn 9 van de 10 keer nutteloos en irritant, en eerlijk is eerlijk, er zijn er maar een paar die ik daadwerkelijk lees. Een van die zeldzame exemplaren is de At Home-nieuwsbrief van de New York Times. Nooit gedacht dat een nieuwsbrief me ooit door een pandemie zou slepen, maar At Home doet het. Mijn hartslag wordt al rustiger bij het lezen van ‘welcome’, waar iedere nieuwsbrief mee begint.

At Home gaat over klein geluk om je de pandemie door te loodsen: lockdowndagboeken, muziektips, ontspanning (nooit geweten dat er een tropical rain noise generator bestond!), recepten, en andere kleine ideeën om dit rampenjaar door te komen zonder je kop van ellende tegen de muur te bonken.

Vorige week las ik in At Home hoe belangrijk het is om jezelf ergens op te (kunnen) verheugen. Samuel Johnson (een Engelse schrijver waar ik eerlijk gezegd nog nooit van had gehoord) zei het zo: “The anticipation of change is one of the greatest sources of human happiness.” Oftewel: jezelf kunnen verheugen op iets nieuws, of dat nu klein of groot is, zorgt ervoor dat je je goed voelt. Het boeken van een stedentrip, een dagje weg of een vakantie is daar een goed voorbeeld van. Je voelt je vaak al direct na het boeken happy, voor je ook maar onderweg bent.

Iets hebben om je op te verheugen is, zo staat in dit artikel, een vorm van coping. Een manier om bij te komen, stress los te laten, te ontspannen. Dat is heel simpel en in Jip en Janneke-taal uit te leggen: door je op iets positiefs te verheugen, heb je gewoon minder tijd om aan iets negatiefs te denken.

Zo werd een nieuwe schrijfoefening geboren. Hoewel we even geen stedentripjes of concertkaartjes kunnen boeken, is er nog genoeg over om je heerlijk op te verheugen. In de verre toekomst of dichtbij. Klein of groot. Pak pen en papier, en schrijf het op. Om je op weg te helpen deel ik een paar van mijn ingevingen.

Ik verheug me op Eerste Kerstdag. Om naar beneden te sluipen terwijl iedereen nog slaapt, de oven en het koffiezet-apparaat aan te zetten, en de tafel heel feestelijk te dekken.

Ik verheug me op de blije gezichten van de meisjes als ze de cadeautjes onder de kerstboom eindelijk mogen openmaken.

Op dag twee van de lockdown besloot ik om iedere week een bos bloemen te kopen bij mijn favoriete bloemenstalletje. Het is een kwartiertje lopen door een mooie buurt. Ik verheug me er nu al op om volgende week weer een mooie bos uit te kiezen (en die komt zeker weten weer in mijn #lockdowndagboek op instagram).

Ik verheug me op het hardlopen, morgenochtend door het bos. Ik voel me nog zo, zo, zo vaak dankbaar dat ik in zo’n mooie omgeving woon, omringd door hei, bossen en villa’s.

Ik heb zin om deze kerstvakantie veel foto’s te maken. En vooral om ein-de-lijk de tijd te hebben om ze in albums op te plakken (jep, ik plak foto’s nog ouderwets op papier!).

Je ziet het, dit is een simpele, lichte schrijfoefening. Als je straks klaar bent voel je je vrolijker, klaar voor de toekomst én heb je een soort bucket-list voor 2021 op papier. Veel plezier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.