Houvast (column voor STIP Hilversum)

column zij-instroomtraject primair onderwijs

Twee weken voor ik met het zij-instroomtraject via STIP Hilversum begon, in februari, schreef ik een column over hoe ik mezelf (en mijn gezin) voorbereidde op mijn leven als leerkracht in het primair onderwijs. De titel: ‘leerkracht ben je met je hele gezin’.

De column ging over hoe ons gezinsleven, en alle afspraken die daarbij horen, met behulp van digitale agenda’s, papieren planners, to do-lists, taakverdelingen, afspraken en (jawel) kleurcodes bijna juridisch werd vastgelegd. Mijn idee was: als je een zij-instroomtraject wil combineren met een jong gezinsleven, dan moet dat nauwkeurig gepland worden. Ik eindigde met deze zin: “Je kunt heel romantisch en mythisch denken over het najagen van dromen, maar uiteindelijk komt het hierop neer: ook je dromen moet je inplannen, en misschien zelfs wel vóór al het andere.”

Toen we, begin maart, op het punt stonden mijn eerste column te publiceren, had ik net mijn eerste maand voor de klas achter de rug. Een leerzame, geweldige, inspirerende maand. Het was veel. Hectisch. Vermoeiend. Vrolijk. Naïef. Druk. Lief. Grappig. Ontroerend. Moeilijk. Het was niets als (en zoveel meer dan) ik me had voorgesteld.

Tijdens mijn eerste weken voor de klas had ik maar één houvast: mijn planning. Als ik zorgde dat ik de dag tot in de puntjes had gepland en voorbereid, had ik een goede dag. Dacht ik. Maar na een paar weken veranderde die houvast. Ik moest niet alleen mijn lessen voorbereiden en plannen: ik moest ook voorbereid zijn op het onverwachte. Want precies op het moment dat ik mijn goed voorbereide taalles wilde geven was er een opstootje in de klas. En tijdens de rekenles werd een leerling spontaan verdrietig over haar onlangs overleden oma, waarna haar vriendinnetjes het gehuil al snel overnamen. Probeer dan nog maar eens de tafel van zes uit te leggen.

Ik kwam er als beginnend leerkracht nét achter dat je extreem flexibel moet zijn… En toen sloten alle scholen in Nederland de deuren. De coronacrisis had ons land bereikt.

Nu werken alle leerkrachten vanuit huis, of vanuit een leeg klaslokaal. We geven online lessen, nemen digitale instructies op. We versturen digitale huiswerkpakketjes. We lezen voor op YouTube, filmen challenges, maken podcasts, vergaderen in Teams, videobellen met Google Meet, whatsappen, bellen en soms gaan we ook nog ouderwets fysiek naar een leerling toe. Mijn eerste lessen als leerkracht bleken goud waard en beoefen ik nu iedere dag: wees flexibel, en realiseer je dat je niet alles kunt plannen.

Deze column verscheen in april 2020 in de nieuwsbrief en op de website van STIP Hilversum.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.