Mijn ervaring met EMDR-therapie

In dit artikel lees je alles over mijn ervaring met EMDR-therapie

Ik kijk twee keer per maand naar een mevrouw die haar vinger voor mijn ogen beweegt. Mijn ogen gaan als bij een tenniswedstrijd heen en weer, van lichts naar rechts, van rechts naar links. Het voelt als het meest onnuttige uurtje in mijn agenda, maar het is gek genoeg het enige dat ervoor zorgt dat ik me wat beter voel. En ik ben niet de enige die baat heeft bij EMDR bij traumaverwerking. In dit artikel: alles over mijn ervaring met EMDR, en een klein stukje theorie.

Let op: in dit artikel beschrijf ik puur en alleen mijn ervaring met EMDR. Ik ben ervaringsdeskundige, maar geen arts of therapeut. Als je vragen hebt over hoe ik EMDR heb ervaren, ben je bij mij meer dan welkom. Maar als je wil weten of EMDR ook iets voor jou is, of op zoek bent naar een goede EMDR-therapeut, raad ik je aan om dit na te vragen bij je huisarts.

EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) is een therapie voor mensen die last blijven houden van een traumatische gebeurtenis. De meeste mensen verwerken een trauma op eigen kracht, maar soms kom je er zelf niet overheen en blijf je last houden van angsten, herinneringen, nachtmerries, of herbelevingen. Dat heet PTSS (posttraumatische stress- stoornis). Mogelijk ken je het voorbeeld van soldaten die uit een oorlogssituatie komen. Eenmaal veilig in eigen land kunnen ze geen hard geluid meer aanhoren zonder in gedachten ‘terug te schieten’ naar het oorlogsgebied.

Dat ‘terugschieten’ (herbeleven van het trauma) doe ik ook nog regelmatig. Niet door een hard geluid of iets dat lijkt op een oorlogssituatie: bij mij is een arts, ziekenhuis, wachtkamer of groot televisiescherm een trigger om me terug te brengen naar ‘het gesprek’ met de kinderarts – toen mijn dochter amper 3 dagen oud was.

Vinger

Dan de prangende vraag: waarom die vinger die voor je ogen heen en weer beweegt? What’s up with that? Het zit zo: tijdens een EMDR-sessie vraagt de therapeut je om terug te denken aan de betreffende gebeurtenis. Het is dan dus juist de bedoeling dat je teruggaat, met alle gevoelens, gedachten en beelden die daarbij horen. Ondertussen krijg je een ‘afleidende stimulus’ (in mijn geval dus een bewegende vinger voor mijn ogen, maar het kan ook een geluid zijn).

Die afleiding stimuleert het natuurlijk verwerkingssysteem. Je brein (werkgeheugen) moet zich namelijk bezighouden met de traumatische herinnering, én met het volgen van de vingers van de therapeut. Doordat deze twee taken allebei veel energie vragen, is er simpelweg geen ruimte meer voor de volledige levendigheid van de herinnering. Oftewel: EMDR is een van de weinige voorbeelden in het leven waarin het wél goed is om druk te zijn 😉

Mijn ervaring met EMDR

Mijn ervaring met EMDR-therapie is dat het werkt. Het is niet het wondermiddel waar ik op had gehoopt. Ik ben nog niet helemaal verlost van mijn herbelevingen, maar ze komen duidelijk minder vaak voor en zijn ook minder heftig. Waar praten, mediteren, yoga, wandelen en helende stenen (als je wanhopig bent probeer je alles) niet helpen, helpt EMDR bij mij wél.

Toch zijn alle andere voorbeelden wel wat fijner om te doen… Ik vind EMDR alles behalve fijn. Het is moeilijk, vermoeiend en zwaar om steeds te moeten terugkeren naar een situatie waar je juist vanaf wilt. Na een uurtje yoga ga ik fluitend naar huis; na een sessie EMDR ben ik gesloopt. Gesloopt, terwijl ik eigenlijk juist ‘gefixed’ ben. De wonderlijke tegenstellingen van EMDR (en het leven) 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.